Παρά την ισχύ των περιοριστικών μέτρων εξαιτίας της πανδημίας ο Ιερός μας Ναός λειτουργεί κανονικά.

Παρακαλούνται οι ευσεβείς Χριστιανοί να προφέρουν τα απαραίτητα για την τέλεση της Θείας Λειτουργίας ( πρόσφορα, λάδι, νάμα, κεριά κτλ) και τα ονόματα προς μνημόνευση. 

Η τέλεση της Θείας Λειτουργίας είναι σημαντική ακόμα κι αν για έκτακτους λόγους δεν μπορούμε να είμαστε παρόντες!

 

Εκ του Ιερού Ναού

 

 

Εν μέσω της πανδημίας μπορείτε να ακούτε απευθείας

 

τις Ιερές Ακολουθίες από την Ενορία μας

 

μέσω της Ιστοσελίδας του Ιερού Ναού! 

 

Επιλέξτε το σημείο που φαίνεται στην εικόνα. 

Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2020 04:19

Χαίρε Σκέπη Ελλήνων πλατυτέρα Νεφέλης!

«Τῶν ὀρθοδόξων Ἑλλήνων ἅπαν τὸ σύστημα, τὴν παναγίαν Σκέπην, τῆς ἁγνῆς Θεοτόκου, ὑμνήσωμεν προθύμως καὶ ἐν χαρᾷ, πρὸς αὐτὴν ἐκβοήσωμεν· χαῖρε Παρθένε βοήθεια ἀσφαλής, καὶ θερμὴ ἡμῶν ἀντίληψις.»

 

Με την ευλογημένη αυτή προτροπή, αγαπητοί αδελφοί, ο Ιερός Υμνογράφος, καλεί όλους μας με προθυμία και χαρά να υμνήσουμε για μια ακόμη φορά τα μεγαλεία της Κυρίας Θεοτόκου, επ΄' ευκαιρία της σημερινής διπλής εορτής. Διπλή και αυτή η εορτή, όπως κι εκείνη η ευλογημένη του Ευαγγελισμού, μιας και πάλι «γιορτάζει η Παναγιά και η γλυκειά Πατρίδα».

Εορτάζουμε πανηγυρικά τη Σκέπη της Παναγίας μας, η οποία ως φωτοφόρος νεφέλη επισκιάζει πάντα τον πιστό λαού του Θεού διαφυλάττοντάς τον από κάθε κίνδυνο και οδηγώντας τον σε «τρίβον ασφαλή».

 Το υπερφυσικό αυτό γεγονός της επισκίασης του πιστού λαού από τη φωτεινή νεφέλη αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη στο Βιβλίο της Εξόδου, όπου περιγράφεται η πορεία του Ισραήλ μέσα στην έρημο. Η νεφέλη εκείνη, σημάδι της ζώσας παρουσίας του Θεού, άλλοτε προπορευόμενη έδειχνε τον δρόμο στον Ισραηλίτη λαό και άλλοτε ακολουθώντας τον κάλυπτε τα νώτα του, αποτρέποντας κάθε κίνδυνο. Στο θαύμα αυτό οι ερμηνευτές της Αγίας Γραφής είδαν μια προφανή προτύπωση της Παναγίας, αφού η νεφέλη συμβολίζει και εκφράζει με αδιάψευστο τρόπο το Μυστήριο της Θείας Παρουσίας.

Αυτή η σύνδεση της νεφέλης με το Πρόσωπο της Παναγίας πέρασε στη Βυζαντινή Παράδοση και στην Ιερή Υμνογραφία, ώστε να είναι διάχυτη στους πιστούς η πεποίθηση ότι η Παναγία πάντοτε σκέπει και οδηγεί το νέο Ισραήλ,  όλους εμάς τους Χριστιανούς, προς τη σωτηρία και την  αιώνια ζωή.

Δεν είναι λίγες οι φορές, που η Σκέπη της Θεοτόκου συνδέθηκε με την προστασία και τη σωτηρία της Βασιλεύουσας από εξωτερικές απειλές, όταν άρχοντες και πιστός λαός ανέπεμπαν προσευχές και δεήσεις  στην Παναγία, ως τη μόνη ελπίδα στις δύσκολες ώρες του κινδύνου.

Μια τέτοια δύσκολη στιγμή για τους Ρωμιούς έγινε η αιτία της καθιερώσεως της Εορτής της Αγίας Σκέπης, όπως περιγράφεται στο συναξάρι της ημέρας. Ήταν μια νύχτα, κατά την οποία η Πόλη κινδύνευε από επιδρομή Αγαρηνών και ο πιστός λαός είχε συναχθεί στους Ιερούς Ναούς, να παρακαλέσει την Παναγία με αγρυπνίες και δεήσεις. Τότε ο Άγιος Ανδρέας, ο διά Χριστόν σαλός και ο μαθητής του Επιφάνιος  στον Ναό των Βλαχερνών αξιώθηκαν να δουν μια γυναίκα  να βγαίνει με μεγαλοπρέπεια από την Ωραία Πύλη και να κατευθύνεται προς το κέντρο του ναού, υποβασταζόμενη από τον τίμιο Πρόδρομο και ακολουθούμενη από αγίους, που φορούσαν λευκά και έψαλλαν. Έφτασε στη μέση του ναού, γονάτισε και προσευχήθηκε με δάκρυα. Έπειτα, μπήκε στο Ιερό και, αφού προσευχήθηκε και από εκεί «ὑπὲρ τοῦ «περιεστῶτος λαοῦ», έβγαλε κι άπλωσε το μαφόριό της  ως σκέπη πάνω στο εκκλησίασμα. Η Παναγία με τη θαυμαστή αυτή εμφάνισή Της, ανταποκρίθηκε στις ικεσίες των πιστών και έσωσε τη Βασιλεύουσα, καθώς όλοι «ήσαν προσκαρτεροῦντες τῇ προσευχῇ», αναθέτοντας την «πᾶσαν ἐλπίδα» τους στον Κύριο.

Αιώνες μετά, το ευσεβές μας Έθνος βρέθηκε και πάλι σε παρόμοια δύσκολη θέση. Ήταν τότε που ο παντοδύναμος Άξονας είχε σχεδόν καταπιεί ολόκληρη την Ευρώπη, τότε που μεγάλα και ισχυρά κράτη δεν άντεξαν το βάρος της απειλής και της στρατιωτικής επιβολής και είτε έσπευσαν να συνθηκολογήσουν άνευ όρων ή παραδόθηκαν μετά από μικρή αντίσταση.  Ήταν τότε που η μικρή Ελλάδα, παρά τις διαρκείς και ουσιαστικές προσπάθειές της να διατηρήσει την ουδετερότητά της και να αποφύγει την πολεμική εμπλοκή, είδε τα σύννεφα του πολέμου να την κυκλώνουν απειλητικά.

Και ήρθε εκείνο το ξημέρωμα της Δευτέρας 28ης  Οκτωβρίου 1940, όταν οι απανταχού της γης Έλληνες βροντοφώναξαν με ένα στόμα και μια φωνή εκείνο το ανεπανάληπτο, το απαράμιλλο, το γεμάτο ενθουσιασμό,  αλλά και καλά ζυγισμένο με το  καντάρι της Ιστορίας ΟΧΙ, που άφησε μουδιασμένους και έκπληκτους «συμμάχους» και εχθρούς. Κανείς τους δεν πίστεψε πως η μικρή και αδύναμη στα μάτια όλων Ελλάδα, τόλμησε να ορθώσει το ανάστημά της στον γεμάτο κομπορρημοσύνη γίγαντα, που ως άλλος Λυαίος προκαλούσε και απειλούσε ως ανίκητος. Και όμως το έπραξε!

Με πίστη στο Θεό, με μόνες αποσκευές τις προσευχές των μανάδων τους, που έτρεξαν και γέμισαν τις Εκκλησιές  και «με το χαμόγελο στα χείλη» ξεχύθηκαν για το μέτωπο τα Ελληνόπουλα, σαν να πήγαιναν «σε πανηγύρι», στη δική τους «ανθισμένη πασχαλιά», χωρίς να διστάσουν στιγμή, χωρίς να λογαριάσουν τίποτε!

Έφυγαν να αναμετρηθούν με τον θάνατο πάνω στα αλβανικά βουνά, αφήνοντας πίσω τους τα πάντα! Τη ζωή τους, τις οικογένειές τους,  τις σπουδές και την εργασία τους, τα σκιρτήματα της νιότης  και  τα όνειρά τους. Νίκησαν κάθε φόβο, ξεπέρασαν κάθε δισταγμό, τράβηξαν λεβέντικα τον δρόμο της ευθύνης, σήκωσαν στους ώμους τους ολόκληρη την Πατρίδα και «πάνω εκεί στης Πίνδου μας τις κορφές» έγραψαν, χύνοντας το αίμα τους, κάποιες από τις λαμπρότερες σελίδες της ιστορίας μας.  

Ποιος ξέρει αλήθεια μέχρι εκείνη την ώρα πόσα αρνητικά σχόλια, πόσα παράπονα, πόσες ενστάσεις ή πόση συνολική απόρριψη ως νέα γενιά θα είχαν δεχθεί από τους μεγαλυτέρους τους;  Πόσες φορές θα χρειάστηκε να απολογηθούν απλά και μόνο γιατί έλαχε να γεννηθούν σε μεταγενέστερη εποχή, η οποία σε τίποτε δεν μπορούσε να συγκριθεί με «τις παλαιότερες», «τις ένδοξες», «τις ηρωικές», «τις γεμάτες ευσέβεια», «τις άλλες εποχές»  που είχαν ζήσει οι πατέρες και οι παππούδες τους; Ποιος μπορεί να υπολογίσει πόσες μέχρι τότε στιγμές θα είχαν αισθανθεί ελλιπείς, αδύναμοι, κατώτεροι και ανάξιοι των προγόνων και της καταγωγής τους και πόσες φορές παρά την απογοήτευσή τους θα είχαν, με σφιγμένα τα δόντια και τις γροθιές, υποσχεθεί στους εαυτούς τους να  αλλάξουν τα πάντα γύρω τους;

Εκείνα  λοιπόν τα παιδιά,  έμελλε να γίνουν «τα παιδιά της Ελλάδος», που πολέμησαν σκληρά και αξιώθηκαν, να δουν ανάμεσά τους τη Μάνα όλου του κόσμου να τους ευλογεί και τη νεφέλη Της τη φωτεινή να απλώνεται πάνω τους, να πορεύεται εμπρός τους και να τους οδηγεί, ώστε να καταφέρουν το ακατόρθωτο,  να χτυπήσουν με λύσσα και να πετάξουν στην θάλασσα τον εχθρό, «που πίστευε πως μπορεί στην Ελλάδα νικητής να μπει.»

Σήμερα, τιμώντας την Αγία Σκέπη της Θεοτόκου και μνημονεύοντας τις ψυχές όλων Εκείνων, ας κλίνουμε το γόνυ της ψυχής και της καρδιάς μας και ας δοξάσουμε τον Κύριο για τη νίκη και την Ελευθερία μας. Ας παρακαλέσουμε με δάκρυα την Παναγιά μας για την νεολαία μας, για τα σημερινά Παιδιά της Ελλάδος. Ας τα εμπιστευθούμε και ας τα προτρέψουμε με θεμέλιο το ένδοξο παρελθόν να οικοδομήσουν ένα ακόμα πιο λαμπρό μέλλον. Ας τους διδάξουμε, όσο είναι καιρός, Χριστό και  Ελλάδα και με ένα στόμα, μια φωνή, ας ψάλουμε στην Παναγία μας:

 

«Χαῖρε τοῦ κόσμου ἡ Σωτηρία

Χαῖρε Ἑλλάδος ἡ προστασία.

Χαῖρε δι' ἧς τοὺς ἐχθροὺς ἐκνικῶμεν

Χαῖρε πρὸς ἣν καθ' ἑκάστην βοῶμεν‧

Χαῖρε Σκέπη ὁλόφωτε.»

 

 

                                                                                                                               π. Στέφανος Γιάνναρος

 

 

Η Διαρκής Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος κατά τήν συνεδρία τῆς 26ης Αὐγούστου 2020, κατόπιν προτάσεως τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαρίσης καί Τυρνάβου κ. Ἱερωνύμου, ἀποφάσισε τόν διορισμό ὡς νέου Πρωτοσυγκέλλου στήν ἀντίστοιχη κενή θέση τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου κ. Ἰγνατίου Μουρτζανοῦ, μέχρι τώρα Γενικοῦ Ἀρχιερατικοῦ Ἐπιτρόπου αὐτῆς.

 

Ὁ  π. Ιγνάτιος, ἐφημέριος καί προϊστάμενος τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Νικολάου Λαρίσης, γεννήθηκε στή Λάρισα στίς 13 Ἰανουαρίου τοῦ 1980, καί εἶναι γόνος πολύτεκνης οἰκογένειας. Ὁ κατά σάρκα ἀδελφός του π. Θεμιστοκλῆς εἶναι κι αὐτός κληρικός καί ὑπηρετεῖ στήν Ἱερά Μητρόπολη Κερκύρας, ὡς Γενικός Ἀρχιερατικός Ἐπίτροπος αὐτῆς. Χειροτονήθηκε Διάκονος στίς 27 Ὀκτωβρίου 2002 καί Πρεσβύτερος στίς 8 Φεβρουαρίου 2009, ἀπό τόν Μακαριστό Μητροπολίτη Λαρίσης καί Τυρνάβου κυρό Ἰγνάτιο. Διορίστηκε Γενικός Ἀρχιερατικός Ἐπίτροπος στίς 20 Δεκεμβρίου τοῦ 2010, ὑπό τοῦ Μακαριστοῦ Γέροντός του, καί διορίστηκε ἐκ νέου εἰς τήν αὐτή διοικητική θέση τήν 1η Φεβρουαρίου τοῦ 2019, ὑπό τοῦ νῦν Ποιμενάρχου του κ. Ἱερωνύμου. 

Εἶναι πτυχιοῦχος τῆς Ἀνωτέρας Ἐκκλησιαστικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης (2000), τοῦ Τμήματος Ποιμαντικῆς καί Κοινωνικῆς Θεολογίας τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (2005),  τοῦ Τμήματος Ἱστορίας, Ἀρχαιολογίας καί Κοινωνικῆς Ἀνθρωπολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (2014) καί τῆς Ἀνωτάτης Ἐκκλησιαστικῆς Ἀκαδημίας Θεσσαλονίκης (ἐξομοίωση-2020).

Εἶναι κάτοχος Μεταπτυχιακῶν  Διπλωμάτων τῶν Tμημάτων Ποιμαντικῆς καί Κοινωνικῆς Θεολογίας τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στόν τομέα Ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας (2013), Ἰατρικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στόν τομέα τῆς Βιοηθικῆς (2015), Ψυχολογίας τοῦ Πανεπιστημίου East London τῆς Μεγάλης Βρετανίας (2017), Φιλοσοφίας τοῦ Πανεπιστημίου Paul-Valéry-Μονπελιέ  τῆς Γαλλίας (2019) καί Εἰδικῆς Ἀγωγῆς τοῦ Πανεπιστημίου Λευκωσίας τῆς Κύπρου (2020).

Εἶναι κάτοχος Διδακτορικοῦ Διπλώματος τῶν Τμημάτων Ποιμαντικῆς καί Κοινωνικῆς Θεολογίας τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στόν τομέα Ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας (2019), καί τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἰωαννίνων, στόν τομέα τῆς Βυζαντινῆς Φιλολογίας (2020). 

Εἶναι κάτοχος Διπλώματος Ἠλεκτρονικῶν Ὑπολογιστῶν καί Πτυχιοῦχος τῆς Ἀγγλικῆς, Γαλλικῆς, Ἱσπανικῆς καί  Ἰταλικῆς γλώσσης.

 

Ἀξιος ο νέος Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς μας Μητροπόλεως!!  

 

Ξημέρωσε και φέτος η ευλογημένη ημέρα της μεγάλης Εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας, ημέρα κατά την οποία στον καταστόλιστο Ιερό Ναό της Παναγιάς μας κάθε χρόνο πλήθος μέγα του πιστού λαού δοξάζει τον Τριαδικό μας Θεό και μεγαλύνει το Πάνσεπτο Πρόσωπο της Κυρίας Θεοτόκου. 

Κάθε χρόνο τέτοια μέρα στο τέλος της Θείας Λειτουργίας σείονταν οι τρούλλοι και τα καμπαναριά από την κοινή ψαλμωδία του κοντακίου Της και του Εθνικού μας Ύμνου, καρδιακή προσφορά από την μια στην Υπέρμαχο Στρατηγό και από την άλλη σε όλους Εκείνους γνωστούς και αφανείς Ήρωες, που έπεσαν μαχόμενοι για την Ελευθεριά της Πατρίδος. 

Φέτος όμως, μέσα στην πρωτοφανή κατάσταση που βιώνουμε, ο Ναός της Παναγίας μας έμεινε βουβός και άδειος.   

Μπρος στο Ιερό στέκει το Εικόνισμα του Ευαγγελισμού στολισμένο όπως πάντα από χέρια ευλαβικά, ως ελάχιστη προσφορά στην Μάνα Παναγιά. Γύρω γύρω οι Σημαίες του 'Εθνους μας να θυμίζουν σε κάθε προσκυνητή, ότι η Εκκλησία δεν παύει ποτέ να τιμά την Θυσία όλων Εκείνων, που έδωσαν τα πάντα για την Πατρίδα και λίγο πιο κάτω ο Τίμιος Σταυρός, να διδάσκει  όλους μας πως η μικρή Ελλάδα δεν σταμάτησε ποτέ μες στους αιώνες να προχωρά, να αγωνίζεται, να ματώνει, σηκώνοντας τον δικό Της Σταυρό και προσβλέποντας πάντα στην Ανάσταση. 

Βουβός και άδειος ο Ναός σου Παναγιά μας! Γεμάτος όμως από τους Αγίους της Πίστεως, που Σε περιστοιχίζουν! Κατάμεστος από τις ψυχές των ευλαβών Προγόνων μας, των υπέρ της Πίστεως και της Πατρίδος ηρωικώς αγωνισαμένων και ενδόξως πεσόντων, που με σύμπασα την Θριαμβεύουσα Εκκλησία Σε τιμούν και Σε μεγαλύνουν. Πλημμυρισμένος από τις ψυχές Εκείνων που δεν λογάριασαν φόβο και θάνατο για να χαρίσουν σε μας " Ελεύθερη Πατρίδα".  

Άδειος και βουβός φέτος ο Ναός σου Παναγιά μας! Ο φόβος, που σπάρθηκε στις ψυχές,  μας κράτησε μακριά Σου. Εσύ όμως γνωρίζεις καλά πως ο νους, η ψυχή και η καρδιά μας βρίσκονται κοντά Σου. Σήμερα που γιορτάζεις όλοι εμείς με δάκρυα σε παρακαλούμε να μεσιτεύσεις για μας στον Υιό σου και Θεό μας, να μας απαλλάξει από την απειλή της ασθενείας και να μας αξιώσει σύντομα να Σε τιμήσουμε όπως Σου πρέπει.

Σου ψάλλουμε από τα βάθη της καρδιάς μας  :

«Πρός τινα καταφύγω ἄλλην Ἁγνή; Ποῦ προσδράμω λοιπόν καί σωθήσομαι;

Ποίαν δέ ἐφεύρω καταφυγήν; Ποίαν θερμήν ἀντίληψιν, ποίαν ἐν ταῖς θλίψεσι βοηθόν;

Εἰς Σέ μόνην ἐλπίζω, εἰς Σέ μόνην καυχῶμαι καί ἐπί Σέ θαρρῶν κατέφυγον».

 

Με την Χάρη Σου Παναγιά μας θα νικήσουμε τον φόβο, θα ψυχωθούμε και θα συνεχίσουμε, γιατί ο φόβος δεν πρέπει στους Ορθοδόξους, δεν πρέπει στους Έλληνες!

Από τα βάθη της Ιστορίας η φωνή των Ηρώων αντηχεί με τα λόγια του ποιητή: 

 

"Όσοι το χάλκεον χέρι
βαρύ του φόβου αισθάνονται,
ζυγόν δουλείας, ας έχωσι·
θέλει αρετήν και τόλμην 
η ελευθερία."

 

 

 

 

 

Το βράδυ της 6ης Φεβρουαρίου ετελέσθη πανηγυρικά και με την συμμετοχή πλήθους ευσεβών Χριστιανών, η καθιερωμένη Ιερά Αγρυπνία για την Ιερά Μνήμη του Αγίου Παρθενίου Επισκόπου Λαμψάκου, απότμημα Ιερού Λειψάνου, του οποίου φυλάσσεται στον Ιερό μας Ναό. 

Την Ιερά Αγρυπνία ετέλεσαν οι δύο Ιερείς της Ενορίας μας π. Στέφανος και π. Άνθιμος, ο οποίος εκήρυξε και τον Θείο Λόγο αναφερόμενος στον βίο του Αγίου Παρθενίου, στην ταπείνωση και την απλότητα που Τον διέκρινε καθώς και στην Χριστιανική αγάπη, την οποία ο Άγιος έκανε πράξη σε κάθε στιγμή της ζωής Του. 

Η Ιερά Αγρυπνία τελέσθηκε κατά την Αγιορείτικη Τάξη με τον Πανηγυρικό Εσπερινό, την Λιτή και την Αρτοκλασία, τον πανηγυρικό Όρθρο και την Πανηγυρική Θεία Λειτουργία, στο τέλος της οποίας ευλογήθηκαν και τα κόλλυβα του Αγίου. 

Ο Άγιος Παρθένιος να πρεσβεύει υπέρ των ψυχών ημών και να μας οδηγεί στην Σωτηρία.  Αμήν. 

Την κυριώνυμο ημέρα της Εορτής ετελέσθη ο πανηγυρικός Όρθρος και η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία από τους δύο Ιερείς της Ενορίας π. Στέφανο και π. Άνθιμο, ο οποίος εκήρυξε και τον Θείο Λόγο αναφερόμενος στην παλαιοδιαθηκική ρίζα της εορτής της Υπαπαντής, την υπακοή που έδειξε ο ίδιος ο Νομοθέτης στον Νόμο και το πως η Παναγία μας προεξάρχει και αυτής της Πανηγύρεως καθιστώντας την μεγάλη αυτή Δεσποτική Εορτή και Θεομητορική.

Υπενθύμισε δε σε όλους ότι η Εορτή της Υπαπαντής είναι η Ελληνορθόδοξη Εορτή της Μητέρας, μιας και η Αγία μας Εκκλησία προσφέρει ως πρότυπο την Παναγία ως Μητέρα του Κυρίου Ιησού Χριστού, αλλά και δι' Αυτού όλου του κόσμου. 

Συγκινητική ήταν η παρουσία του ευσεβούς λαού του Θεού, ο οποίος κατέκλυσε τον Ιερό Ναό και προσήλθε αθρόα στην Μετάληψη των Αχράντων Μυστηρίων, τιμώντας έτσι την Κυρία Θεοτόκο. 

Τετάρτη, 05 Φεβρουαρίου 2020 09:52

Από τον Πανηγυρικό Εσπερινό της Υπαπαντής

Την Παραμονή της Εορτής ετελέσθη πανηγυρικά ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ' αρτοκλασίας προεξάρχοντος του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου Νικοδήμου Γαλιάτσου, προϊσταμένου του Ιερού Ναού Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Λαρίσης, ο οποίος εκήρυξε εμπνευσμένα και τον Θείο Λόγο, αναφερόμενος εκτενώς στα βαθιά θεολογικά νοήματα της Εορτής και στο Πάνσεπτο Πρόσωπο της Κυρίας Θεοτόκου. 

Στον Πανηγυρικό Εσπερινό συμμετείχαν επίσης ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Αχίλλιος Τσούτσουρας, εφημέριος του Ιερού Μητροπολιτικού μας Ναού, ο εφημέριος της Ενορίας Αγίων Αναργύρων του ομωνύμου χωρίου π. Αχίλλιος  Νασιούλας καθώς και οι δύο πατέρες της Ενορίας μας π. Άνθιμος και π. Στέφανος. 

Κυριακή, 26 Ιανουαρίου 2020 18:38

Από τον Μεγάλο Αγιασμό

Την κυριώνυμο ημέρα της Εορτής τελέσθηκε ο πανηγυρικός Όρθρος της Εορτής και η πανηγυρική Θεία Λειτουργία ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Ιερωνύμου και συλλειτουργούντων των δύο Ιερέων της Ενορίας μας π. Ανθίμου και π. Στεφάνου,  του Αρχιδιακόνου της Ιεράς μας Μητροπόλεως π. Μωυσέως και του Διακόνου π. Σπυρίδωνος - Αθανασίου.

Κατά την ώρα του κοινωνικού ο Σεπτός Ποιμενάρχης μας εκήρυξε τον Θείο Λόγο αναφερόμενος στα σπουδαία  θεολογικά,  σωτηριολογικά και εσχατολογικά μηνύματα της Εορτής των Εισοδίων της Θεοτόκου, στην δε απόλυση της Θείας Λειτουργίας ευχήθηκε καταλλήλως προς το πολυπληθές Εκκλησίασμα, το οποίο για μια ακόμη φορά κατέκλυσε τον Ιερό Ναό για να τιμήσει την Κυρία Θεοτόκο.

Η παρουσία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας στην Ενορία μας κατά  το διήμερο της Ιεράς Πανηγύρεως αποτέλεσε μεγάλη ευλογία και αιτία χαράς για όλους μας, αφού είχαμε την ευκαιρία να λάβουμε την Αρχιερατική του Ευχή και να ακούσουμε το θαυμάσιο κήρυγμά Του. 

Η Παναγία μας να χαριτώνει και να ενισχύει πάντοτε τον Ποιμενάρχη  μας και όλους μας! Αμην! 

Την παραμονή της Εορτής τελέσθηκε ο Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Ιερωνύμου, ο οποίος εκήρυξε και τον Θείο Λόγο αναφερόμενος στο άγιο και διαχρονικό παράδειγμα των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, οι οποίοι με πίστη και υπακοή στο θέλημα του Θεού οδήγησαν τα βήματα της Παναγίας μας στον Νομικό Ναό και στο πως πρέπει  και εμείς να μιμηθούμε την στάση ζωής τους, ως προϋπόθεση σωτηρίας και αγιασμού. 

Αμέσως μετά την Λιτή και την αρτοκλασία ο Σεπτός Ποιμενάρχης μας χειροθέτησε Πνευματικό τον εφημέριο της Ενορίας μας π. Στέφανο, ευχόμενος για την εκ Θεού ευλογία και ενίσχυσή του στο δύσκολο αυτό λειτούργημα, το οποίο του ανέθεσε και επίσημα πλέον  η Αγία μας Εκκλησία.  

 

Κατά το διήμερο 9- 10 Νοεμβρίου η Ενορία μας εόρτασε πανηγυρικά την Ιερά Μνήμη του Οσίου και θεοφόρου Πατρός Αρσενίου του Καππαδόκου. Την παραμονή της Εορτής ετελέσθη ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ' αρτοκλασίας και Θείου Κηρύγματος από τους δύο Ιερείς της Ενορίας μας π. Άνθιμο και π. Στέφανο, ο οποίος εκήρυξε και τον Θείο Λόγο αναφερόμενος στο σεπτό  πρόσωπο  του Αγίου Αρσενίου, τα διδάγματα που πρέπει κάθε πιστός να αντλήσει από την ζωή Του καθώς και στην χάρη και ευλογία που πηγάζει από τα χαριτόβρυτά Του Λείψανα. 

Το πρωί της Εορτής Κυριακή 10 Νοεμβρίου ετελέσθη πανηγυρικά  ο Όρθρος και η πανηγυρική Θεία Λειτουργία, στο τέλος της οποίας πραγματοποιήθηκε Λιτή και ευλογήθηκαν η αρτοκλασία και το κόλλυβο προς τιμήν του Αγίου Αρσενίου από τον π. Άνθιμο, ο οποίος εκήρυξε και τον Θείο Λόγο αναφερόμενος στην Παραβολή του καλού Σαμαρείτη αλλά και στο πως ο Άγιος Αρσένιος έκανε πράξη την εντολή του Κυρίου για τον πλησίον. 

Πλήθος ευσεβών Χριστιανών συμμετείχε στην πανηγυρική Θεία Λειτουργία προς τιμήν του Αγίου, ενώ αθρόα ήταν για μια ακόμη φορά η προσέλευση στην Θεία Κοινωνία. 

Ο φετινός εορτασμός συνέπεσε  με την ημέρα της Κυριακής για τον λόγο αυτό δεν τελέσθηκε Ιερά Αγρυπνία, όπως είναι το έθος της Ενορίας μας.

Με την χάρη του Θεού και την ευλογία του Αγίου να αξιωθούμε και του χρόνου να τιμήσουμε την Ιερά Μνήμη Του. Αμήν!

Το πρωί της 12ης Νοεμβρίου ο εφημέριος της Ενορίας μας, π. Στέφανος βρέθηκε στα Εκπαιδευτήρια Ράπτου  κατόπιν ευγενούς προσκλήσεως της Δεσποινίδος Μαίρης Ράπτου και του Συλλόγου Διδασκόντων  προκειμένου να παραλάβει εκ μέρους της Ενορίας μας τρόφιμα, τα οποία συγκεντρώνουν σε τακτά χρονικά διαστήματα οι μαθητές, προς ενίσχυση των φιλοπτώχων ταμείων των Ενοριών της Ιεράς μας Μητροπόλεως.

Στην πρωινή προσευχή του Σχολείου απηύθυνε το μήνυμα της ημέρας προς τους μικρούς μαθητές ομιλώντας για τον Ἀγιο Ιωάννη τον Ελεήμονα, ο οποίος έκανε πράξη στην ζωή του την ευαγγελική εντολή περί ελεημοσύνης, επαίνεσε δε  την προσπάθεια των μικρών μαθητών και τον ζήλο που επιδεικνύουν για την ανακούφιση των πτωχών αδελφών μας.

Τέλος, εξέφρασε  τις θερμές ευχαριστίες εκ μέρους και του προϊστάμενου της Ενορίας μας π. Ανθίμου προς την τε Δεσποινίδα Ράπτου και τον Διευθύνοντα Σύμβουλο των Εκπαιδευτηρίων κύριο Νικόλαο Ράπτη για την στήριξη των εκπαιδευτηρίων προς την Ενορία μας.

Το παράδειγμα των μικρών μαθητών μακάρι να βρει μιμητές,  ώστε η ελεημοσύνη να γίνει τρόπος ζωής, όπως ζητά ο Κύριός μας στο Ευαγγέλιο.   

Κατά το διήμερο 7 - 8 Σεπτεμβρίου η Ενορία μας εόρτασε πανηγυρικά την μεγάλη Θεομητορική Εορτή του Γενεθλίου της Θεοτόκου. Την παραμονή της Εορτής τελέσθηκε από τον π. Άνθιμο και τον π. Στέφανο ο Μέγας πανηγυρικός Εσπερινός μετ' αρτοκλασίας ενώ τον Θείο Λόγο εκήρυξε ο π. Στέφανος αναφερόμενος στην σωτηριολογική  και εσχατολογική σπουδαιότητα της Εορτής και του Πανσέπτου Προσώπου της Κυρίας Θεοτόκου. 

Το πρωί της κυριωνύμου ημέρας τελέσθηκε ο  Όρθρος και η πανηγυρική Θεία Λειτουργία από τους τρεις πατέρες του Ναού, τον Ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεώς μας π. Χερουβειμ, τον π. Άνθιμο και τον π. Στέφανο, ενώ τον Θείο Λόγο εκήρυξε εμπνευσμένα ο π. Χερουβείμ αναφερόμενος στην μεγάλη σημασία που έχει και πρέπει να έχει  η παρουσία της Κυρίας Θεοτόκου στην ζωή κάθε πιστού καθώς και στον τρόπο με τον οποίο διά της Πίστεως και της Θείας Χάριτος επέρχεται η καλή αλλοίωση στην ψυχή του καθενός,  στις σχέσεις του με τους άλλους  και κατά συνέπεια και στην εν γένει κοινωνική ζωή. 

Το απόγευμα της κυριωνύμου ημέρας τελέσθηκε ο Μεθέορτος Εσπερινός μετ' αρτοκλασίας και η Ιερά Παράκληση της Παναγίας, ενώ τον Θείο Λόγο εκήρυξε ο προϊστάμενος του Ιερού μας Ναού, π. Άνθιμος, αναφερόμενος στην ευλογία της Παναγίας κατά την έναρξη του εκκλησιαστικού έτους καθώς και στο πως ολόκληρη η ζωή του κάθε πιστού πρέπει να συνδέεται άρρηκτα με τον ενιαύσιο εορτολογικό κύκλο της Εκκλησίας μας, ο οποίος αποτελεί πηγή ευλογίας και αγιασμού. 

Θα μας βρείτε

Στοιχεία Επικοινωνίας

 Χρυσοστόμου και Αγίου Βησσαριώνος, Λάρισα

 panagialarisis@yahoo.com

 2410532350

Επισκέπτες

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 42 επισκέπτες και κανένα μέλος

©2020 Ι.Ν. Ζωοδόχου Πηγής. All Rights Reserved. Powered By GlobalTech