Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017 07:51

Δεν παραχαράσσεται η Ιστορία! Η Μακεδονία είναι ΜΙΑ!

Κάθε χρόνο, την δεύτερη και πιο σπάνια την τρίτη Κυριακή του Οκτωβρίου, εορτάζουμε την επέτειο του Μακεδονικού Αγώνα, του ενόπλου εκείνου Αγώνα που έλαβε χώρα κατά τα έτη 1904 έως 1908 και επιτάχυνε τις εξελίξεις για την Ελευθερία της Μακεδονίας, η οποία επισφραγίσθηκε με την απελευθέρωσή Της κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913. Ήταν τότε, που οι Βούλγαροι εκμεταλλευόμενοι την διαφαινόμενη διάλυση της εναπομείνασας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αποσχίστηκαν εκκλησιαστικά από το Οικουμενικό Πατριαρχείο δημιουργώντας την Εξαρχία της Βουλγαρικής Εκκλησίας και αμέσως μετά, με πρόφαση την εκκλησιαστική αρμοδιότητά τους προσπάθησαν με την βία να κηδεμονεύσουν ολόκληρη την Μακεδονία. Με φόνους, βιασμούς, με κάθε λογής αθλιότητες, που έφταναν ακόμα και σε ολικές πυρπολήσεις  χωριών προσπάθησαν να αναγκάσουν τους Έλληνες της Μακεδονίας να ενταχθούν στην Εξαρχία της Βουλγαρίας και με αυτόν τον τρόπο να αρνηθούν τόσο την Μητέρα Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως, όσο και την Εθνική τους Ταυτότητα.  Όποιος καμπτόταν και γινόταν "Εξαρχικός" θεωρούνταν από όλους ως Βούλγαρος, ενώ όποιος αρνούνταν, παραμένοντας πιστός στην Ελλάδα και το Οικουμενικό Πατριαρχείο (Πατριαρχικός)  μαρτυρούσε από τους Βουλγάρους Κομιταζήδες με την βοήθεια ή την ανοχή των Τούρκων.       

Το Ελληνικό Κράτος, που τότε έφτανε μέχρι την Θεσσαλία χωρίς τη Ελασσόνα,  δεν θέλησε να εμπλακεί εκείνη την χρονική στιγμή σε επίσημη  εμπόλεμη σύρραξη  και διατήρησε ουδετερότητα και σιγή. Το γεγονός αυτό δεν στάθηκε όμως ικανό να σβήσει την φλόγα για την Λευτεριά, που έκαιγε τις καρδιές τόσο των Μακεδόνων, όσων και των υπολοίπων Ελλήνων οι οποίοι έβλεπαν ότι ήταν ο καιρός η Ελλάδα να πάρει πίσω ένα από τα ενδοξότερα και ιστορικότερα κομμάτια Της, την Γη της Μακεδονίας. Πολύ σύντομα, άνδρες από κάθε γωνιά της Ελλάδας, (Θεσσαλία, Ρούμελη, Μωριάς, Νησιά, Κρήτη) φτάνουν στα τότε σύνορα, περνούν στην Μακεδονία και εντάσσονται στα ένοπλα σώματα που συγκροτούνται και μαζί με τους Μακεδόνες αρχίζουν έναν λυσσαλέο διμέτωπο  αγώνα εναντίον των Βουλγάρων και των Οθωμανών.

Μέσα σε εκείνους που πέρασαν στην Μακεδονία από την ελεύθερη Ελλάδα ήταν και ο Αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού Παύλος Μελάς, ο οποίος φτάνει στην Μακεδονία κρυφά και χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Μίκης Ζέζας, (από τα δύο χαϊδευτικά ονόματα των παιδιών του Μιχάλη και Ζωής) για να μην προκαλέσει με την αποκάλυψη της ταυτότητάς του διπλωματική εμπλοκή και στρατιωτική Ελληνοτουρκική σύρραξη. Αναλαμβάνει με την υποστήριξη και συνεργασία του φλογερού Μητροπολίτη Καστορίας Γερμανού Καραβαγγέλη, του Προξένου Κορομηλά και του Ίωνα Δραγούμη την οργάνωση των ενόπλων τμημάτων για την επίτευξη του Μεγάλου και Ιερού σκοπού: Την απελευθέρωση της Μακεδονίας, τόσο από τους Οθωμανούς όσο και πολύ περισσότερο από τους μανιασμένους Βουλγάρους, που έκαναν τα πάντα για να αποκτήσουν πρόσβαση στο Αιγαίο.

Πολύ Σύντομα σε κάθε περιοχή της Μακεδονίας ξεπροβάλλουν ένοπλα Σώματα Μακεδονομάχων, τα οποία γράφουν λαμπρές σελίδες δόξας στην Ιστορία. Ξακουστά είναι τα ονόματα μεγάλων Μακεδονομάχων όπως του Καπετάν Κώττα, του Τέλλου Άγρα, των καπεταναίων Γαρέφη, Νταλίπη, Καραβίτη, Νικηφόρου, και εκατοντάδων άλλων οι οποίοι αγωνίστηκαν ηρωικά για την Ελευθερία της Μακεδονίας μας. Με σύνθημα το : " Βούλγαρος μην απομείνει" οι Ήρωες Μακεδονομάχοι διώχνουν τους Κομιτατζήδες και απελευθερώνουν ένα ένα τα χωριά και τις κωμοπόλεις της Μακεδονίας. Οι δε Βούλγαροι με την βοήθεια και την ανοχή των Τούρκων προβαίνουν και πάλι με κάθε ευκαιρία σε ακατανόμαστες πράξεις εναντίον των Ελληνικών πληθυσμών της Μακεδονίας και κυρίως των αμάχων γυναικοπαίδων, τα οποία ως Μάρτυρες ποτίζουν με το Αίμα τους το δέντρο της Ελευθερίας.  

Η Επέτειος του Μακεδονικού Αγώνα ορίσθηκε σε αυτή την χρονική περίοδο γιατί εντός της περιλαμβάνεται η ημερομηνία της Θυσίας του Παύλου Μελά. Ήταν 13 Οκτωβρίου του 1904, όταν ο Ήρωας έπεσε ηρωικά μαχόμενος στο χωριό Στάτιστα της Καστοριάς, σε συμπλοκή με τους Τούρκους,  μετά από προδοσία Βουλγάρων Εξαρχικών. Η θυσία του έγινε θρύλος που προσωποποίησε και ενσάρκωσε ολόκληρο τον Μακεδονικό Αγώνα και ευαισθητοποίησε και συγκλόνισε ολόκληρο τον Ελληνισμό, ώστε να γίνει κοινή πεποίθηση πως η ώρα της Ελευθερίας της Μακεδονίας είχε φτάσει.  

Στο πρόσωπό Του τιμώνται όλοι εκείνοι, που πότισαν με το αίμα τους τα άγια χώματα της Μακεδονίας μας και Την διαφύλαξαν από την λύσσα των Βουλγάρων Κομιτατζήδων. Το παράδειγμά Τους πρέπει να συγκινήσει, αλλά και να αφυπνίσει όλους μας, ιδιαίτερα τώρα που τα ξένα κέντρα εκμεταλλευόμενα την δεινή οικονομική μας κατάσταση ετοιμάζονται να ζητήσουν υποχωρήσεις στο ζήτημα του ονόματος της Μακεδονίας.

Αυτό το ένδοξο όνομα ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ και ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να το χαρίσουμε σε κανέναν. Δεν πρέπει να δεχθούμε οποιαδήποτε χρήση του ονόματος αυτού από την γειτονική χώρα. Το αίμα των Ηρώων μας βοά:

" Μην παραχαράσσετε την Ιστορία! Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ"

 

Ζήτω η Μακεδονία μας! Αιωνία η μνήμη των ενδόξων Ηρώων Μακεδονομάχων!

 

                                                                                                                          Π. Στέφανος 

Θα μας βρείτε

Στοιχεία Επικοινωνίας

 Χρυσοστόμου και Αγίου Βησσαριώνος, Λάρισα

 info@panagialarisis.gr

 2410532350

Επισκέπτες

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 11 επισκέπτες και κανένα μέλος

©2017 Ι.Ν. Ζωοδόχου Πηγής. All Rights Reserved. Powered By GlobalTech